روانشناسی

نوشته شده توسط در پنجشنبه هفتم مهر 1384 ساعت 12:17 موضوع | لینک ثابت

هوالعليم

سلام

اگر بخواهم از لحاظ فيزيولوژيکی صرف به ادراک(perception) نگاه کنم، می تونم بطور ساده بگم که : يک محرک بوسيله ی گيرنده های حسی بدن احساس(sensation) می شه و بعد در مغز تفسير و ادراک می شه ؛ ولی در واقع بعضی وقتها يک چيزی بين احساس و ادراک وجود داره که روی ادراک ما اثر می گذاره و حتی می تونه اونو تغيير بده . اون چيز می تونه نيازهای ما و همچنينی طرز تفکر و نگرش(attitude) ما باشه. نياز ما می تونه باعث بشه که مثلآ : کتاب را کباب بخونيم و يا توپی که گل نشده را گل ببينيم و ....

طرز تفکر ما هم روی ادراک و بالطبع رفتارمون اثر می گذاره و حتی می تونه باعث آسيب پذيری ما در برابر اختلالات روانی بشه. اين نگرش و طرز تفکر ماست که نحوه ی زندگی کردن ما را می سازه. ما می تونيم از يک اتفاق فاجعه بسازيم و اونو بسيار وحشتناک و دردآور درک کنيم و يا برعکس اونو يک رويداد طبيعی و يا حتی تجربه ای جالب و خنده دار ببينيم. نگيد نمی شه، می تونيد امتحان کنيد که البته احتياج به تمرين داره( می تونيد از يک روانشناس بالينی و يا کتابهای خودآموزی مخصوصآ‌ کتابهای آلبرت اليس کمک بگيريد).

اينو به خاطر داشته باشيد که در تصميم گيريها سه بخش هيجان، شناخت و رفتار وجود داره که هر سه با يکديگر تعامل دارند و می تونند بر هم اثر بگذارند؛ که به نظرم مهمترينش شناخت باشه. وقتی ما بر اساس هيجان عمل می کنيم، معمولآ رفتار ما غير منطقيه و همچنين رفتار صرف نيز بر اساس تفکر درست نيست و بيشتر ماشينی و بر اساس شرطی شدنهای قبليه؛ ولی شناخت مؤلفه ی مهميه که بوسيله ی اون می تونيم هيجان و رفتار را کنترل و مناسب و کارآمد کنيم که تأثيراتش نيز با دوام تره.

برای شروع : از قضاوت شدن توسط ديگران نترسيم . بايدهای غير معقول و اشتباه را کنار بگذاريم و اينو به خاطر داشته باشيم که ما در اصل برای خودمون زندگی می کنيم نه برای ديگران، پس خودمون را با همه ی نقاط قوت و ضعفمون بپذيريم و سعی کنيم در حاليکه رو به جلو حرکت می کنيم، در عين حال "خودمون" باشيم . قبل از هر تصميم هيجانی،سعی کنيم بعد از اينکه کمی آرامتر شديم، فکر کنيم. آن موقع می بينيم زندگی آسون تر از اونيه که فکر می کنيم و هيچوقت بدترين وجود نداره.

***********************

* هميشه و در همه حال دليلی برای شکر کردن وجود داره. *

نوشته شده توسط در سه شنبه پنجم مهر 1384 ساعت 12:0 موضوع | لینک ثابت